เว็บบอร์ด ชมรมคนรัก ยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน
พื้นที่ส่วนกลางสำหรับคนรักโคนัน รวมข่าวสารและสาระมากมาย
 ลืมรหัสผ่าน
 ลงทะเบียน
ดู: 1194|ตอบกลับ: 21

FanFic ยอดนักสืบ(จิ๋ว)โคนัน Part 4

[คัดลอกลิงก์]
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nongney18683 เมื่อ 8/11/2015 21:10
   "ทางนี้เรียบร้อยดีแล้วล่ะ ยิน"
       "(ดีมาก งานของเธอเสร็จเรียบร้อยแล้วรีบกลับมาได้แล้ว เบลมอท)"
       "ได้ ว่าแต่เด็กนี่ล่ะ เอาไปด้วยรึเปล่า"
       "(ถ้าเธอหมายถึงแฟนของเจ้าคุโด้ ชินอิจินั่นล่ะก็เอามันมาด้วยแล้วกัน เพราะงานนี้ต้องถอนทั้งรากถอนทั้งโคนไงล่ะ ไม่เสียแรงที่แอบสะกดรอยเจ้าเด็กโคนันนั่นน่ะ คราวนี้เจ้าคุโด้โผล่มาให้เราเด็ดหัวได้แน่ๆ)"
       "รับทราบ

" สิ้นเสียงของเบลมอทเธอก็แบกร่างของรันขึ้นรถยนต์สีขาว
       "ขอโทษทีนะ Angel " เบลมอทพึมพำออกมาพร้อมกับที่รถยนต์เคลื่อนที่ออกไปจากตรอกซอกซอย และมุ่งหน้าสู่ถนนใหญ่..........




             2 ชั่วโมงผ่านไป

       "เอ๋ ว่ายังไงนะครับ พี่รันยังไม่กลับบ้านเลยอย่างงั้นหรอครับคุณลุง" โคนันถามอย่างตื่นตระหนก
       "ก็ใช่น่ะสิ ฉันหิวจนไส้กิ่วเลยรอไม่ไหว ต้องไปกินอาหารที่ร้านปัวโรว์ข้างล่างนี้มาเรียบร้อยแล้ว" โคโกโร่พูดอย่างไม่สบอารมณ์
      

เนื้อหาถูกซ่อนไว้

"ส่วนแกเจ้าเปี๊ยก แกก็ลงไปหาอะไรกินข้างล่างเองแล้วกัน ป่านนี้ร้านคงยังไม่ปิดหรอกมั้ง เพิ่งจะ 2ทุ่มกว่าๆเอง ไปได้แล้วไป๊! วันนี้ฉันจะต้องไปเล่นไพ่นกกระจอกตอน 3 ทุ่ม" โคโกโร่พูดพลางกับหาเสื้อแจ๊คเก็ตสีน้ำเงินมาใส่พร้อมกับเปิดประตูเตรียมจะเดินลงไปข้างล่าง
       "นี่คุณลุงครับ พี่รันหายไปทั้งคนแท้ๆ มามัวไปเล่นไพ่นกกระจอกสบายใจเฉิบอย่างนี้ไม่ได้นะ" โคนันบอกอย่างระอา
       "ไม่เห็นจะต้องห่วงเลยนี่นา แกก็ลองเมลล์หรือโทรไปถามยัยคุณหนูนั่นดูสิ คงจะไปที่ไหนแล้วไม่บอกเหมือนสองสามครั้งก่อนนั่นแหละ เมื่อเช้าเห็นแต่งตัวใส่ชุดสีดำแปลกๆพิลึกๆ ก็บอกว่ายัยคุณหนูนั่นนัดกันไปกินอะไรตอน 1 ทุ่มนี่ล่ะ ฉันไปแล้วนะ แกรีบๆไปกินข้าวแล้วมาเฝ้าบ้านด้วย" โคโกโร่บอกอีกครั้งพร้อมปิดประตูดังปัง
       "นั่นสินะ" โคนันพูดแล้วพึมพำออกมาว่า
       "-เมลล์ไปถามยัยโซโนโกะหน่อยดีกว่า-" โคนันพูดเครียดๆเหมือนกำลัง ปลอบใจตัวเองว่าไม่เป็นไร (?)

         "พี่โซโนโกะครับ พี่โซโนโกะได้ไปที่ไหนกับพี่รันรึเปล่าครับ
โคนัน"

         
           หลังโคนันกดส่งข้อความเรียบร้อยแล้วไม่ทันถึง 2 วินาที
     -ตื้ด...ๆ...ๆ...ๆ...-
          เสียงโทรศัพท์เครื่องของคุโด้ดังขึ้นทันที
**เพื่อให้ได้บรรยากาศควรอ่านออกสำเนียงโอซาก้า(สำเนียงสุพรรณ)ตามด้วย**

       "-เอ๋ เจ้าฮัตโตริ เฮย์จิ งั้นหรอ? โทรมาทำไมกันดึกดื่นป่านนี้-" โคนันคิดในใจพลางเลิกคิดเรื่องรันไปสักพัก
       "(ไงคุโด้)"
       "โทรมาทำไมเนี่ยนาย ดึกดื่นป่านนี้?"
       "(ก็เปล่าหรอก แค่มีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อยน่ะ)"
       "อ้อได้สิ ว่าแต่เรื่องอะไรของนาย?"
       "(เรื่องคาซึฮะน่ะ ยัยนั่นหายไปตั้งแต่เมื่อวานช่วงเช้าแล้ว ฉัน พ่อของฉันกับก็พ่อของคาสึฮะก็ให้ตำรวออกตามหาด้วยเหมือนกัน ตอนนี้ยังหาไม่เจอเลย)"
       "แอบไปเที่ยวไหนรึเปล่า?"
       "(ถ้าไปเที่ยวป่านนี่คงตามหาเจอเป็นชาติแล้วเจ้าบ้าเอ๊ย พ่อพวกฉันเป็นตำรวจนะ แล้วถึงยังไงยัยคาสึฮะก็ไม่ใช่คนอย่างนั้นสักหน่อย)"
       "น...นั่นสินะ   เฮ้..ๆ..ๆ ฮัตโตริ อย่าบอกนะว่าพวกนั้น...."
       "(ฉันก็ค่อนข้างแน่ใจเหมือนกันว่าเป็นพวกนั้นน่ะ แต่ทำไมมันต้องจับคาสึฮะไปด้วยล่ะ ยัยนั่นไม่เกี่ยวอะไรกับนายสักหน่อย)"
       "ความลับไงล่ะ บางทีพวกนั้นมันอาจจะรู้แล้วว่าฉันยังไม่ตาย เลยกลายเป็นเอโดงาวะ โคนัน แล้วยอดนักสืบคุโด้ ชินอิจิกับฮัตโตริ เฮย์จิ เป็นไปได้หรอที่จะไม่รู้จักกัน ไม่ได้ติดต่อกันน่ะ"
       "ก็ถูกของนายน่ะนะ....."
    -ปี๊ป...ๆ...ๆ...-
          เสียงข้อความดังขึ้นที่โทรศัพท์เครื่องของโคนัน
       "นี่ฮัตโตริ รอเดี๋ยวนะ" โคนันพูดระหว่างที่ใช้มืออีกข้างหนึ่งเปิดดูข้อความจากโทรศัพท์เครื่องของโคนัน
         
          "เปล่าหรอก เพราะฉันนัดกับรันไว้วันพรุ่งนี้น่ะ ทำไมหรอรันเป็นอะไรหรือเปล่า
โซโนโกะ"




            ทันทีที่อ่านข้อความของโซโนโกะเสร็จก็มีเสียงข้อความถูกส่งมาที่โทรศัพท์ของโคนันอีกครั้ง

เนื้อหาถูกซ่อนไว้

  "กำลังตามหาอะไรอยู่งั้นหรอ คุโด้ ชินอิจิ ของสำคัญของนายหรือไงกัน อยากได้คืนหรือเปล่าล่ะ แต่ก็นะ อย่างแกแค่คนเดียวมันจะทำอะไรได้ อยากได้เพื่อนร่วมงานหรือเปล่าล่ะ ถ้าอยากได้ของที่กำลังหาอยู่ก็มาเอาสิมาเอาเลย

'เมื่อคนเตี้ยและคนสูงดำมาพบกัน ดนตรียามรัติกาลจะดังก้อง
สถานีโทรทัศน์ประกาศชื่อสองคนสุดท้ายที่ได้รับรางวัลแห่งความตายแสนสาหัส
ช่วงเวลาจบโปรแกรมของงานคือชั่วโมงแห่งการตัดสิน'

เอาล่ะแค่นี้คงจะพอสำหรับคนอย่างนายล่ะนะ
ขอให้โชคดีแล้วจงรีบเดินมารับความตายของแกได้เลย"




       "นี่ ฮัตโตริ ฉันว่าฉันน่ะมีงานเข้าแล้วล่ะ" โคนันพูดอย่างแผ่วเบา พร้อมกับทำสีหน้าเคร่งเครียดอีกครั้งอย่างเห็นได้ชัด (ไม่มีใครเห็นหรอกเพราะนางอยู่คนเดียว แต่มันก็ไม่แน่นะ)
      

เนื้อหาถูกซ่อนไว้

"(ถ้าฉันเดาไม่ผิดละก็นะ งานของฉันกับของนายก็คงไม่ต่างกันหรอกคุโด้)" ฮัตโตริพูดพร้อมกับกดตัดสายไป แล้วเสียงของประตูสำนักงานนักงานนักสืบก็ถูกเปิดเลื่อนออก
      "ใช่ไหมล่ะ" ฮัตโตริพูดพร้อมเดินก้าวออกมาจากด้านนอกของประตู (อย่างสง่างาม)

โพสต์ 8/11/2015 21:51:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด

รางวัลสำหรับการตอบกลับ +1

ติดตามอยู่น้าาา ลุ้นเหมือนกัน
โพสต์ 8/11/2015 22:58:52 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
สัตว์เลี้ยงคู่กาย
ติดตามอยู่ค่ะ อยากอ่านต่อเร็วๆจัง เป็นกำลังใจให้นะคะ
โพสต์ 24/11/2015 08:52:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สัตว์เลี้ยงคู่กาย
สนุกดีครับ อ่านเพลินเลย
โพสต์ 24/4/2016 15:25:08 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกๆ55555555
โพสต์ 24/4/2016 15:56:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{:5_141:} สนุกมาก
โพสต์ 24/4/2016 21:24:25 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
โอ๊ย ลุ้นน่าติดตามมากค่ะ
โพสต์ 11/5/2016 00:03:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ขออ่านหน่อยนะคะ
โพสต์ 13/5/2016 11:15:50 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกค่าาาา
โพสต์ 13/5/2016 11:17:48 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบมากกกค่ะ
อย่าพิมพ์ตอบมั่วๆ โพสต์อีโมล้วน หรือพยายามปั่นโพสต์ เพื่อเอาเครดิตหรือดูเนื้อหาอย่างเดียว
ขอให้จริงใจในการตอบกระทู้ไม่ใช่โพสผ่านๆให้จบๆไป เพื่อเป็นกำลังใจให้กับเจ้าของกระทู้
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ปิด

ทีมงานขอแนะนำก่อนหน้า /1 ต่อไป

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้