เว็บบอร์ด ชมรมคนรัก ยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน
พื้นที่ส่วนกลางสำหรับคนรักโคนัน รวมข่าวสารและสาระมากมาย
 ลืมรหัสผ่าน
 ลงทะเบียน
ดู: 712|ตอบกลับ: 2

คุโด้ ยูซากุ ปะทะ จอมโจรคิด คดีเพชรในตาแมว ภาคลักพาตัว

[คัดลอกลิงก์]
“ ท่านผู้ชมค่ะ ตอนนี้จอมโจรปริศนาได้ปรากฏกายแล้ว เราไปสัมภาษณ์เขากันเถอะค่ะ ! “ เสียงนักข่าวสาวที่ยืนอยู่กับเหล่าทีมงานโดยกำลังทำข่าวกันที่ริมดาดฟ้าก็พากันวิ่งฝ่าพวกตำรวจไปเพื่อสัมภาษณ์จอมโจรปริศนา โดยหารู้ไม่ว่า 1 ในลูกน้องของจอมโจรได้แฝงตัวอยู่ในนั้น
“ ขอสัมภาษณ์หน่อยนะคะ  คุณคิดยังไงกับการมาโจรกรรมครั้งนี้คะ ? “ นักข่าวสาวยื่นไมค์ไปให้อีกฝ่าย ซึ่งเขาก็ยิ้มบางแล้วก้มตอบ
“ เฉยๆครับ แต่ไม่อยากเชื่อเลยว่า จะมีคนมาดูเยอะขนาดนี้ “ เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งแล้วขยับหมวก
“ แล้วคิดยังไงกับกรมตำรวจโตเกียวที่จะมาจับคุณเหรอคะ ? “ นักข่าวสาวถามไปต่อ เขาไม่ตอบแต่กลับปิดปากหัวเราะแทน
“ ส่วนสูง และ หน้าตา แบบนั้น “ เขาหมุนแกว่งไม้เท้าก่อนจะหยุดแล้วเขวี้ยงไปที่ไหนสักแห่ง “ คงจะจับผมไม่ได้หรอกครับ ! “
เพล้งๆๆๆๆ ! แล้วไม้เท้าก็ได้หมุนเหวี่ยงไปหาสปอตไลท์ที่ตั้งอยู่บนพื้นทุกอันอย่างรวดเร็ว ทำให้กระจกแตกกระจาย จากพื้นถนนที่สว่างเจริดจร้า กลายเป็นพื้นถนนที่ดับวูบ แทบมองไม่เห็นกันเลยทีเดียว เสียงฮือฮาของเหล่าผู้คนก็ดังขึ้น
“ ทุกคน อย่าเพิ่งแตกตื่นไป มันอาจจะสร้างความโกลาหลก็ได้ ! “ น้ำเสียงของ ”นากาโมริ กินโซ “ ตำรวจที่อยู่ 1 ในกรมตำรวจเขตนครบาลโตเกียวก็โผล่มาพูดกับทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุ
“ เฮ้ย นากาโมริคุงนิ =[]=!? “ โคโกโร่หันไปสะดุ้งตกใจ
“ ก็ใช่น่ะสิ ฉันเอง งานไหนมีคิด ก็ต้องมีฉันคนนี้เสมอ ! “ นากาโมริพูดจบก็ท้าวสะเอวแล้วหัวเราะเสียงดัง โคโกโร่ก็หันไปกระซิบพูดกับเมงูเระ
“ ท่านรองสารวัตรเป็นคนเชิญมาเหรอครับเนี่ย --? “
“ ป่าว เขามาเองต่างหาก - - “ เมงูเระกระซิบพูดกลับ
“ คุณคือ โจรที่มีชื่อเสียง งั้นเหรอคะ ? “ รันพูดกับจอมโจรปริศนา
“  หึ…ไม่ใช่หรอก “ เขากระตุกยิ้มมุมปากแล้วหันมาพูด แล้วเอียงตัวหลบเพื่อให้พวกตำรวจที่กระโจนมาหา ตกลงไปอยู่ในตาข่ายกับดักของต้วเขาเอง
“ แต่เป็นจอมโจรต่างหากล่ะ ^_< “ เขาพูดพร้อมขยิบตาข้างนึงให้
“ นี่ๆ คุณน้าคงจะชอบอาร์เซน ลูแปงมากเลยสินะครับ ถึงแต่งตัวได้เหมือนมากน่ะ แต่… “ ชินอิจิพูดพร้อมกับเว้นวรรคคำท้ายแล้วยิ้มมุมปาก “ สุดท้ายแล้วก็โดนเชอร์ล็อค โฮมส์ จับได้อยู่ดีใช่ไหมครับ ? “
แกรก ! จู่ๆก็มีปืนสีดำโผล่มาจ่อหัวของผู้เป็นจอมโจรข้างหลัง จะเป็นใครนอกจาก ยูซากุ ซึ่งเขาขึ้นมาจากดาดฟ้าตอนไหน ก็ไม่มีใครรู้ได้
“ ตอนนี้นายถูกจับแล้วล่ะ คุณจอมโจร ยอมแพ้ซะเถอะ “
“ หืม พ่อมาตอนไหนล่ะเนี่ย --? “ ชินอิจิถามด้วยความสงสัย
“ ก็คงจะมาตอนที่ชุลมุนกันอยู่ล่ะมั้ง “ ยูซากุยิ้มมุมปากให้ลูกชายตัวเอง
“ หึ ฉันก็แค่มาขโมยเพชร ไม่ใช่ มาฆ่าคน อย่าเอาปืนจริงๆมาจ่อกันแบบนี้สิ  “
“ ถึงนายจะมาขโมยแค่เพชร แต่ยังไงฉันก็ปล่อยนายไปไม่ได้ “
“ งั้นถ้านายไม่ปล่อย ฉันก็จะหลบหนีเอง “
ปุ้ง ! เมื่อจอมโจรปริศนาพูดจบ ระเบิดควันก็กระจายไปทั่วบนดาดฟ้า จนแทบมองไม่เห็น
“ อ่ะ ท่านรองสารวัตร ระเบิดควัน ! “ โคโกโร่ชี้ไปที่บนดาดฟ้า
“ ดีล่ะ ทุกคนรีบตามไปจับมันกันบนดาดฟ้ากันเลย ! “  นากาโมริสั่งแทนเมงูเระ
“ รับทราบ ! “ แล้วนายตำรวจทั้งหมดก็พากันวิ่งไปที่ตึกกันทันที
“ เฮ้ๆ นี่แกทำอะไรลงไป รองสารวัตรต้องสั่งนะ ไม่ใช่นาย นากาโมริคุง -*- “ โคโกโร่หันไปสั่ง
“ ก็รองสารวัตรไม่ยอมสั่งเอง ฉันก็เลยสั่งแทนไงล่ะ ! “ นากาโมริหันไปเถียง
“ อะแค่กๆ “ ทุกคนที่อยู่บนดาดฟ้าพากันไอ ก่อนจะมีระเบิดควันกระจายระเบิดตามตรงข้างล่างบ้าง ทำให้ผู้คนและตำรวจทั้งหมดต่างพากันไอตาม และเมื่อควันหายไป ก็ปรากฏว่ารูปปั้นแมวได้หายไปในตู้กระจก พร้อมกับ จอมโจรปริศนาผู้นั้น
“ รองสารวัตรครับ อะ..อัญมณี หายไปแล้วครับ ! “ โคโกโร่เมื่อเห็นก็รีบเขย่าตัวเมงูเระทันที
‘ อะแค่กๆ หืม ? “ เมงูเระเมื่อไอเสร็จก็เงยหน้ามามอง “ เฮ้ย มันหายไปได้ไงกัน !? “ เมงูเระเบิกตาโพล่งอย่างตกใจ
“ รองสารวัตรครับ มันอยู่นั่น ! “ นายตำรวจหนึ่งชี้ไปที่บนฟ้า ซึ่งดูเหมือนจอมโจรปริศนาคนนั้นจะได้ขับแฮงไกเดอร์ของเขาหนีไปแต่ก็ยังไม่ไกลนัก
“ ดีล่ะ ขับรถตำรวจตามมันไปเลย ! “ เมงูเระสั่งลูกน้องของตัวเอง
“ รับทราบ ! “
“ ถ้างั้นพวกเราก็ตามไปจับมันกัน อย่าให้น้อยหน้าทานูกิเมงูเระไปได้ล่ะ ! “ นากาโมริสั่งลูกน้องตัวเองตาม
“ รับทราบ ! “
และแล้วพวกตำรวจทั้งหมดก็ได้พากันขับรถตำรวจเพื่อตามไปจอมโจรปริศนาไป ส่วนยูซากุนั่นหลังจากไอเสร็จก็หันไปมองที่ท้องฟ้าก่อนจะหันมาพูดกับชินอิจิ
“ ฟังนะ ชินอิจิ ลูกเป็นผู้ชาย เพราะฉะนั้นดูแลรันให้ดี ห้ามไปไหนเด็ดขาด ให้ยืนรอพ่อตรงนี้ไว้ “ ยูซากุพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกับลูกชายตัวเองแล้วหันกลับไป
“ แล้วพ่อจะไปไหนเหรอ ? “ ชินอิจิถาม
“ ก็จะไปจับจอมโจรปริศนาคนนั้นไงล่ะ “
“ ถ้างั้นผมขอไปด้วยคนสิ ! “ ชินอิจิพูด
“ ไม่ได้ “ ยูซากุหันมาพูดแล้วย่อตัวคุกเข่าตรงหน้าชินอิจิพร้อมกับจับไหล่ “ มันอันตราย และ เสี่ยงเกินไป  หน้าที่ของลูกคือ ดูแลรัน และ หาเบาะแสหลักฐานเพิ่มเติมมาให้พ่อ เข้าใจนะ ? “ ยูซากุพูดเน้น
“ เข้าใจแล้วครับ พ่อ “ ชินอิจิพยักหน้า
“ หึ…ดีแล้ว “ ยูซากุยิ้มมุมปากแล้วลุกขึ้นยืนก็จะหันกลับวิ่งที่ระเบียงดาดฟ้า เขาจับระเบียงแล้วกระโดดลงไปยืนบนพื้นข้างล่างทันที ชินอิจิและรันจึงวิ่งตามไปดู
“ โชคดีนะครับ พ่อ ! “ ชินอิจิโบกมือลา
“ ขอให้จับเขามาได้นะคะ ! “ รันตะโกนพูด
“ หึ..ขอบใจนะ “ ยูซากุยิ้มบางให้แล้วขยับแว่นก่อนจะหันไปมองรถตำรวจที่จอดอยู่ตรงหน้า ซึ่งภายในมีนายตำรวจหนึ่งนั่งอยู่บนเบาะขับ กระจกหน้าต่างรถได้ถูกลดลงมา
“ จะไปไหนรึป่าวครับ ? คุณยูซากุ “ นายตำรวจถาม
“ ตามพวกสารวัตรเมงูเระไปเลยครับ ! “ ยูซากุพูดจบก็เปิดประตูรถเข้าไปนั่งข้างหลัง แล้วรถตำรวจก็ได้แล่นออกไปอย่างรวดเร็ว รันก็พูดขึ้นมา
“ นี่ ชินอิจิ ฉันรู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดีเลย “ รันพูดด้วยสีหน้ากังวล
“ หืม ทำไมล่ะ รัน ? “ ชินอิจิหันไปพูด
“ ฉันรู้สึกว่า พ่อเธอกำลังจะตกอยู่ในอันตรายน่ะสิ “
เอี๊ยด. . . จู่ๆรถตำรวจที่ยูซากุได้นั่งอยู่ก็แล่นมาจอดเบรกใต้อุโมงค์กะทันหัน ทำให้ยูซากุรีบหันขวับไปมองนายตำรวจ
“ อ่ะ..เกิดอะไรขึ้นกัน ? ยางแตกงั้นเหรอ ? “ ยูซากุถาม นายตำรวจไม่ตอบแต่กลับหัวเราะในลำคอ
“ หึๆๆๆ ป่าวหรอกครับ … “ นายตำรวจพูดพร้อมเว้นวรรคคำท้าย “ ก็แค่หยุดเบรกเฉยๆเท่านั้นเอง “ นายตำรวจพูดพร้อมเหลือบหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้หนุ่มนักเขียนด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป
“ นี่นาย หรือว่า ! อ่ะ ! “ ยูซากุได้เบิกตาโพล่งอย่างตกใจเมื่อรู้ว่าเสียงของเขาคือใคร แต่ทว่ายังไม่ทันพูดจบ ก็กลับมีควันขาวๆโผล่มาจากเข็มขัดนิรภัยกระจายใส่หน้ายูซากุ
“ ทะ…ทำไมถึง… “ ยูซากุพูดพร้อมเอามือกุมหัว เขาพยายามลืมตาแต่ก็ลืมขึ้นไม่ได้ คงเพราะ ควันยาสลบมันเริ่มออกฤทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ
“ หึๆๆ หลับให้สบายไปก่อนนะ คุณนักเขียน “
“ อึก…นี่แก… “ และแล้วยูซากุก็ได้ฟุบตัวสลบไปกับเบาะทันที
“ ออกมาได้แล้วล่ะ ที่รัก “ นายตำรวจพูด แล้วร่างปริศนาสูงโปร่งอย่าง “ แฟนธ่อมเลดี้ “ จอมโจรสาวที่เคยมีชื่อเสียงมาก่อนก็โผล่มาท้าวแขนเกยหัวบนเบาะข้างหลังรถสุด ลักษณะเด่นคือ เธอสวมผ้าพันแผลสีดำรอบตัวเอง รวมไปถึงใบหน้า ทำให้เห็นแค่ริมฝีปาก กับ จมูก
“ แหม ต๊ายๆ สุดท้ายก็ตกหลุมกับดักของพวกเราจนได้ พวกเรานี่เก่งจังเลยนะคะ ดาร์ลิ่ง “ แฟนธ่อมเลดี้พูดด้วยน้ำเสียงเย้ายวนปนชอบใจ
“ หึๆ ก็ไม่เท่าไหร่หรอก “ นายตำรวจถอดหน้ากากและชุดออก เพื่อที่จะกลับร่างเป็นจอมโจรปริศนาเหมือนเดิม “ เอาล่ะ รีบพาเขาไปที่โกดังก่อนที่คนอื่นจะมาเห็นก่อนจะดีกว่าละกัน หึๆ “ จอมโจรปริศนาพูดจบก็ขับรถแล่นออกจากอุโมงค์ไปทันที
( TO BE CONTINUED. . .)

โพสต์ 14/10/2017 17:00:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สัตว์เลี้ยงคู่กาย
เหหห ทำไมยูซากุแพ้ง่ายๆแบบนี้อ่ะ? 55555
โพสต์ 26/1/2019 18:50:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
จอมโจรคิดปริศนา นายคือพ่อของจอมโจรคิด คนปัจจุบันแน่นอน
อย่าพิมพ์ตอบมั่วๆ โพสต์อีโมล้วน หรือพยายามปั่นโพสต์ เพื่อเอาเครดิตหรือดูเนื้อหาอย่างเดียว
ขอให้จริงใจในการตอบกระทู้ไม่ใช่โพสผ่านๆให้จบๆไป เพื่อเป็นกำลังใจให้กับเจ้าของกระทู้
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ปิด

ทีมงานขอแนะนำก่อนหน้า /1 ต่อไป

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้